Jeannette Smelt, Fittergy coach en IronMan!

Wat is je achtergrond en hoe ben je in de wereld van Iron man’s en triathlons beland?

Als we helemaal terug gaan naar het begin ben ik opgegroeid met balsport en deed ik dans erbij. Daarnaast ging het hardlopen me toen al vrij gemakkelijk af.
Uiteindelijk ben ik me gaan specialiseren in dans en aerobics. Enige jaren later zocht het fitnesscentrum waar ik toen werkte nog een spinning instructeur en dat ben ik er toen bij gaan doen. Als vrijetijdsbesteding croste ik een beetje rond op de mountainbike. Heel af en toe deed ik voor de fun wel eens een hardloopwedstrijdje en fietsen heb ik altijd super leuk gevonden. Als je me vroeg zullen we een stukje fietsen? Zei ik altijd volmondig ja! 🙂 Voor mijn dertigste verjaardag kreeg ik een racefiets en vanaf dat moment kwamen de serieuze kilometers. Eigenlijk kon ik helemaal niet zwemmen en vond het zelfs vreselijk. Ik zag de uitdaging er wel in om me de borstcrawl eigen te maken en te trainen voor de lange afstanden. De Ironman leek me dan geweldig om naar toe te werken. Iets wat je niet zo maar doet voor de fun, maar een ultieme sportuitdaging waar veel meer bij komt kijken. In combinatie met het huidige werk wat ik doe, yogalessen en personal training, is dit voor mij een ideale combinatie.

Waarom ben je een Sportvasten Coach geworden en hoe heeft jou dat met jouw eigen prestaties geholpen?

Ik ben Sportvasten Coach geworden, omdat ik me kon vinden in de visie en formule van het Sportvasten.
Sportvasten en The Vegan Switch zijn een extra tool waarmee ik mijn klanten verder kan helpen om hun persoonlijke doelen te halen. De kennis en ervaring vanuit het werkveld als Sportvasten Coach heeft er voor mij ook voor gezorgd dat ik nog meer bewustere keuzes maak in mijn voeding. Het zorgt voor een soort raamwerk. In voorbereiding voor het wedstrijdseizoen is Sportvasten een geschikte methode om nog fitter aan het seizoen te beginnen. Tijdens de triathlons nuttig je veel snelle suikers en de porties zijn ook velen malen groter dan ‘normaal’. Je zit natuurlijk niet altijd in een wedstrijdfase, dus het op- en afbouwen van voeding staat dan natuurlijk ook gelijk aan het verbruik van de energie. Veel atleten worden zwaarder in het naseizoen, maar ik heb daar op deze manier geen last van. Ik bereik dan juist altijd mijn lichtste gewicht.

Hoe beviel jouw afgelopen trainingsjaar, wat waren je doelen en heb je ze bereikt?

Ik train nu een jaar en ik vind dat ik me vanaf dit seizoen pas een triatleet kan noemen. Het totale pakket met de vier disciplines van triatlon begin ik steeds beter onder de knie te krijgen. Ik hoor je al denken.. Een triathlon bestaat toch uit drie disciplines (zwemmen, fietsen, hardlopen)? Klopt! En wisselen van de ene discipline naar de andere is een vak apart. 
Omdat ik een jaar er voor uit getrokken heb om te trainen voor de Ironman, heb ik het jaar kunnen periodiseren. Voor het zwemmen was mijn grootste uitdaging om de borstcrawl goed onder de knie te krijgen. Tot voor kort had ik last van hyperventileren bij het zwemonderdeel. De laatste twee wedstrijden ging het eindelijk goed. En dat bleek ook wel uit de resultaten. De energie die je verbruikt bij het hyperventileren staat gelijk aan een halve marathon lopen. Dat verklaarde waarschijnlijk ook dat in de wedstrijden waar ik hyperventileerde beneden mijn kunnen presteerde, ook al waren de resultaten netjes. Betreft het hardlopen en fietsen moest ik specifiek trainen op het duurvermogen. Voor de ervaring richting het grotere werk had ik een aantal wedstrijden ingepland waarin ik de afstand steeds opbouwde. Tot nu toe heb ik individueel in het afgelopen jaar een keer 1/8 gedaan, twee keer 1/4 en twee keer een halve Ironman. 
 
Vanaf het begin van het seizoen worstel ik met blessures. De grote boosdoener is hielspoor. Het hele seizoen heb ik tot nu toe amper 10 km gelopen in de week.
Dat is echt heel erg weinig. Voor een hele Ironman is dat een waardeloze loopvoorbereiding. In eerste instantie was het doel om mijn looptempo flink op te schroeven om strakke tijden neer te zetten. Lopen en fietsen zouden mijn jokers zijn om mijn zwakte in het zwemmen te kunnen compenseren. Helaas ook mijn sterke punt, hardlopen, werd uiteindelijk mijn grootste bottleneck. Tijdens de halve Ironman ben ik nog aardig goed weggekomen met het hardlopen. Afgelopen wedstrijd tijdens het EK Ironman 70.3 had ik maar één doel en dat was kwalificeren voor het WK en zorgen dat we zo hoog mogelijk in de ranking kwamen met ons team. Dat is gelukt, maar daar betaal ik nu de hoofdprijs voor. De vraag is of ik dadelijk voldoende hersteld ben voor de hele Ironman die over een kleine 5 weken plaatsvindt. Aanvankelijk was het doel om me hier te kwalificeren voor Hawaii. Gedurende het seizoen werd de lat iets lager gelegd door de blessures waar ik mee kampte, maar met de prestaties die ik tot zover heb neergezet bleef de hoop leven. De komende weken ga ik voor herstel en beslis ik pas op het allerlaatste moment of ik wel of niet aan de start verschijn bij de hele Ironman. Het wordt heel spannend. Het WK volgend jaar is nu het allerbelangrijkste, want bij mij geldt zoals altijd het ‘alles of niets principe’.

 

Mijn resultaten:

1/8: 1e plaats

1/4: 2e plaats dame overall, 1e dame overall

Halve Ironman Marbella. 8e plaats dame age group

Halve Ironman Jonkopping 3e plaats dame age group

 

Voor de wisselervaring en de snelheid heb ik enkele wedstrijden in teamcompetitie meegedaan. Tot nu staan we met ons team in de tweede divisie op de 3e plaats. De laatste wedstrijd was geen stayerwedstrijd. Voor mij een ideale wedstrijd als slechte zwemmer. Je moet je voorstellen dat je ergens achterin het veld ligt wanneer je het water uit komt. En dan kan de inhaalrace beginnen. Zwemmen is mijn zwakste onderdeel. Vanuit het fietsen werkte ik me naar de 4e plek. Tijdens het hardlopen pakte ik de kop en kon de dagzege op mijn naam schrijven. Inhalen geeft een boost tijdens de wedstrijd, maar het blijft een onzekere factor of ik me snel genoeg en op tijd terug naar voor kan werken richting de kop. Het is altijd een extra tandje bijzetten bij het fietsen en hardlopen. Bij iedere atleet die ik inhaal vraag ik me telkens af waar ik zit in het deelnemers veld. In het totale deelnemersveld afgelopen wedstrijd in Jonkoping heb ik bijvoorbeeld 605 deelnemers ingehaald!

 

 

Je laatste evenement was in Zweden, kun je wat meer vertellen over hoe jij je daarop hebt voorbereid?

Twee weken geleden gingen we met een groep atleten naar Jonkoping Ironman 70.3 om deel te nemen aan de Triclub European Championship.
Voor mij was dit een tussenstation in voorbereiding naar de hele Ironman. Het allerbelangrijkste was vooral heel blijven. Trainen maar niet overtrainen. Ik heb afgelopen jaar moeten leren om te matigen in de trainingsintensiteit en meer rust moeten nemen. Dat is heel moeilijk wanneer je heel graag wilt en enorm gemotiveerd bent.

Het is 2019 en je hebt besloten om de Wereldkampioenschappen of om Hawaii te gaan doen. Wat zijn je toekomstplannen en doelen voor 2019/2020?

Op dit moment (i.v.m. blessures) is het WK het allerbelangrijkste geworden.
De marathon lopen in de huidige hoedanigheid na een zwem en een fietsonderdeel zou een genadeslag zijn voor mijn lijf.  De tijd is er nu niet rijp voor om in deze hoedanigheid voor Hawaii te kwalificeren. De hoop en ambitie is er zeker! Eerst goed herstellen en dan keihard toeslaan! In de tussentijd kan ik ook werken aan mijn zwemtechniek om een betere zwemster te worden.

Nu ga je aan de Vegan Switch beginnen, waarom vond je juist The Vegan Switch interessant?

Ik ben helemaal enthousiast over The Vegan Switch! Ik heb wel 3 pogingen moeten doen om in de juiste modus te komen, maar nu zit ik dan eindelijk in de goede flow. Je moet je voorstellen dat je tijdens een wedstrijd en lange duurtrainingen bakken met suikers naar binnen werkt. De tandarts is daar niet erg blij mee zullen we maar zeggen.. 😉


Het is één groot vreet festijn op de fiets. Die suikerbehoefte ebt na een wedstrijd nog wel even door. Met The Vegan Switch kan ik die behoefte weer flink reduceren en goede schone voeding eten. Je lijf voelt weer clean. Al die sportvoeding is natuurlijk niet allemaal even gezond, maar je hebt de brandstof op dat moment nodig om de motor te laten draaien. Voor én na een wedstrijd kan ik dan even een soort grote lichamelijke schoonmaak houden.

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *